Model real sıxma ilə harada fərqlənir

CAM-da çox vaxt “təmiz” detal hazırlanır: emaldan sonra qalmalı olan yalnız səthlər saxlanılır. Traektoriyalar üçün bu rahatdır. Amma dəzgah üçün bu çox vaxt kifayət etmir, çünki kələnclər, dayaq stopları və yumşaq əlavələr hazır detalı yox, detalın etibarlı tutula biləcəyi hissəni saxlayır.

Ekranda hər şey sakit görünür: alət keçir, toqquşma yoxdur, ölçülər uyğun gəlir. Amma real quruluşda qaydalar fərqlidir. Əgər detaldan qısa bir kəmər, dar bir çıxıntı və ya fasiləli bir səth qalıbsa, kələnclərin kontakt uzunluğu və eni çatmır. Detal “kənardan” tutulur və hətta normal sıxma qüvvəsi də sərtlik vermir.

Bu, model yalnız emal üçün qurulanda, sıxma ehtiyatı nəzərə alınmayanda baş verir. Məsələn, torna boşluğu modeldə elə orada bitir ki, hazır diametr də həmin yerdə bitmiş olur. CAM üçün bu məntiqli görünür. Sexdə isə məlum olur ki, kələnclər cəmi bir neçə millimetr tutur, üstəlik yaxınlıqda faset də var. Belə kontaktı etibarlı saymaq olmaz.

Problem çox vaxt birinci əməliyyatdan sonra üzə çıxır. Əvvəldə detalın aydın bazası olur: üz, xarici diametr, mərkəz və ya çubuğun bir hissəsi. Sonra həmin hissə kəsilir və ikinci quruluşda söykənməyə artıq heç nə qalmır. Formal olaraq model düzgündür, amma baza detal bütün keçidlərdən keçməmiş itib.

Nazik divarlı detallarda səhv daha tez görünür. Divarı təkcə rezetsiz rezetsiz? no. Need Azerbaijani.